Rabobank komt met Internet portemonnee

Donderdag 03 Juni 2004 om 16:18

De Rabobank introduceert een nieuwe dienst met de naam MiniTix. Daarmee kun je als internetter een online portemonnee beheren, een soort online chipknip. De bank belooft "gratis, eenvoudig en veilig betalen op internet". Een eerste impressie.


Het mailtje met de uitnodiging me in te schrijven bij MiniTix ploft op de digitale deurmat. De afzender is een adres op het domein fr.rabobank.nl, maar alle linkjes in de HTML-email verwijzen naar vedm.net pagina's. Een .net domein voor een Rabobank mailing? En die veDM klinkt als DirectMarketing... Even checken. Simpelweg www.vedm.net in de adresbalk typen levert een foutmelding op: er staat geen indexpagina op dat adres. Mijn wantrouwen groeit. Een emailafzender kun je spoofen, en een logo van de Rabobank in een email plakken kan elke kruimeldief - dus eerst maar eens Internic raadplegen. Die meldt dat het domein vedm.net is geregistreerd door het Deense bedrijf Ascio Technologies. We kijken verder bij Ascio, en vragen bij hun publieke whois server op wie nu precies achter vedm.net zit. Dat blijkt het Amsterdamse Veritate te zijn. Ah, die club partnerde ook met de Rabobank tijdens diens recente i-mode offensief, een eerste link met de Rabobank lijkt gelegd. Als contactpersonen worden echter medewerkers van PINS opgegeven, een hostingpartij uit Haarlem. Dit bedrijvenduo stond recent in de schijnwerpers vanwege een Ohra-spamrun.


Voor de veiligheid ga ik bij de Rabobank site op zoek naar informatie over MiniTix. Die is snel gevonden. OK, het is dus inderdaad van de Rabobank.


Tijd om het mailtje verder door te lezen. Betalen voor de online Telegraaf, een EK-spelletje, AutoWeek-test, de lotto - allemaal bagger waarvoor ik m'n gewone portemonnee niet trek, laat staan een digitale. Dan de laatste optie: een donatie van 1 euro aan het Ronald McDonald Kinderfonds, op kosten van de Rabobank. Dat is sympathiek. Ik besluit de gok te wagen en klik op de bijbehorende button.


Meteen op de eerste propvolle pagina struikel ik, bij 'Stap 1'. Ik moet een ID en een code invullen, en ik heb geen idee waar ik ze vandaan moet halen. Het mailtje nog eens doorspitten... niets. De aangeklikte URL bevat wel wat extra variabelen, dus je zou zeggen dat die gegevens mee zijn gestuurd naar de pagina. Dan bekijk ik die pagina nog eens goed en zowaar, in de rechterkolom, temidden van allemaal wervende teksten (waar de ingebouwde adblocker in mijn hersenen mijn ogen automatisch omheen stuurde) staat een tweetal velden met mijn persoonlijke ID en code. Waarom zetten ze dat in vredesnaam daar neer? Als je die gegevens toch in een pagina parset, doe het dan meteen in het juiste veld! Nu is het nog slechts een kwestie van kopieeren en plakken en ik kan de kinderen van het Ronald MacDonaldhuis verblijden met mijn donatie.


Blij klik ik op stap twee, maar er gebeurt niets. Klik. Klik. Klikklikkerdeklik. Dan valt me een uitroepteken in de linkerbenedenhoek van m'n browser op. De pop-up killer. Hij blijkt al 6 pop-ups te hebben tegengehouden op deze pagina. Kijk, daar is m'n donatie natuurlijk gebleven. Zou ik ze nu zes maal 1 euro hebben gegeven? Ik schakel de pop-up killer uit en klik voor de zevende keer op 'Stap 2'.


Een kleine pop-upje springt omhoog. Bent u al aangemeld? Ja, dat dacht ik toch wel. 'Klik.' Voer uw loginnaam en wachtwoord in, zegt de pop-up. Huh? Heb ik die ook over het hoofd gezien? Terug naar het mailtje. Niets. Opnieuw bekijk ik de pagina met m'n ID en code. Geen loginnaam of wachtwoord. Wel een knopje met 'volgende'... owww, ik was nog niet klaar met aanmelden. 'Klik'. Nu willen ze alles van me weten: naam, adres, geboortedatum, geslacht, rijbewijsnummer, afgiftedatum, bankrekeningnummer, tenaamstelling, alles. Met groeiende onvrede vul ik alles in. Mijn bank weet dat allemaal wel, maar wat doen vedm.net, Ascio Technologies, Veritate en PINS met mijn gegevens?


Dan komt de afronding. We kunnen doneren, en de MiniTix portemonnee opladen. De snelste manier is via Rabo DirectBetalen, zegt de site. Prima, dan doen we dat. Klik. Ik kan kiezen uit drie bedragen, waarvan ik de laagste, 10 euro, eigenlijk al teveel vindt. In alle advertenties heb ik tot nu toe geen zinvolle besteding voor dat geld langs zien komen. Maar goed, een experiment mag wat kosten. We gaan voor de 10 euri: klik!


De betaling is mislukt, zegt de site mistroostig. Ehm...? Klik. De betaling is mislukt, herhaalt de site manmoedig; hij houdt voet bij stuk. Mocht het toch gelukt zijn, dan storten we het zo snel mogelijk terug, voegt hij er aan toe. Maar ik heb nog helemaal geen 'direct betalen' scherm gezien! Dan bedenk ik me dat misschien m'n browser roet in het eten gooit.


Uit een laatje, verweggestopt, tover ik een verstofte Internet Explorer 6.0 tevoorschijn. We proberen het nog eens. M'n loginnaam en wachtwoord worden braaf geslikt en inderdaad verschijnt nu een Rabo DirectBetalen venster. Dan bedenk ik me dat ik die te doneren euro cadeau zou krijgen. Eerst eens kijken wat mijn saldo nu is op m'n MiniTix account. En ja, daar staat 1 euro op. Kijken of we die kunnen doorsluizen naar Ronald MacDonald.


Na vier pogingen geef ik het op. Hoewel de foutmelding niet meer meldt dan dat het fout is gegaan, heb ik het sterke vermoeden dat ik eerst mijn portemonnee verder moet opladen, voor de beloofde euro kan worden overgeboekt. Dan wil ik eerst kijken of er voor die minimaal tien te storten euri ook zinvolle bestedingen te vinden zijn. Ik besluit ter plekke geen 'innovator' maar een 'legger' te worden.


Nog even terug naar de belofte van de Rabobank: gratis, eenvoudig en veilig betalen op internet.


Gratis, daar geloof ik niet in. Links- of rechtsom, betalen doet de consument toch. Gratis wil in dit geval zeggen dat de kosten van de betaling niet apart zullen worden afgerekend, maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet worden doorberekend in de prijs van het af te nemen product.


Eenvoudig? Wellicht, als je eenmaal de aanmeldprocedure hebt overleefd schijn je met een druk op de knop te kunnen betalen. Maar tot nu toe is 'eenvoudig' niet het woord dat in mijn gedachte omhoog springt als ik terugdenk aan mijn ervaringen met MiniTix. En dat ligt niet aan mijn ingebouwde pop-up killer!


En veilig? Een procedure die blijkbaar afhankelijk is van IE6, de spreekwoordelijk inferieure browser met meer beveiligingsgaten dan bruikbare functies, mag wat mij betreft het label 'veilig' niet krijgen.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | drie reacties

Reisgenoten

gravatar for Azimuth

Als niet-techie kan ik dit echt niet volgen. Waarom 10 euro op een rekening storten die je toch niet meer gebruikt om 1 euro aan het Ronald McDonald huis over te maken? Ik zou niet eens de moeite doen maar direct de 10 euro aan het Ronald McDonald huis overmaken. Met Rabo telebankieren, ja dat wel.

Azimuth ( E-mail ) · 04-06-’04 00:05 · Reageer op Azimuth

gravatar for Gert Jan

Ha, dit experiment dient een Hoger Doel ;-)

Veel initiatieven op Internet breken niet door bij gebrek aan een gratis, eenvoudig en veilig betaalmodel. Kleine java-spelletjes kopen, betalen voor krantenartikelen, wallpaper downloaden voor 50ct, mp3-tje voor 1 euro – het kan alleen maar een succes worden als je met een veilig gevoel (dus zonder dat je bang hoeft te zijn dat je creditcard informatie misbruikt wordt) op een simpele manier (dus in 1 klik, en niet naar de Rabo-site – klik betalen en sparen – klik bankgiro – typ bedrag – typ begunstigde – klik OK en verzenden – typ rekeningnummer – pinpas in reader – toets I – toets pincode – toets OK – toets controlegetal – toets OK – typtyptyp – klik verzenden) en zonder dat de kosten van de transactie hoger zijn dan de aanschafprijs van je mp3-tje (zoals bij een transatlantische creditcardbetaling al snel het geval is).

Daarom zijn er al *tig ideeen uitgewerkt (PayPal, Amazon’s OneClick, Wallie en noem maar op), die het allemaal net niet zijn. Toch te moeilijk, of niet geschikt voor internationaal betalingsverkeer, of niet veilig genoeg, of teveel rompslomp, of te duur, of simpelweg te weinig deelnemende webshops. MiniTix zou hebben geleerd van de fouten van voorgangers en het definitieve antwoord zijn, de betaalmethode waarmee betaalde content op internet door kan breken. Want voor 10 euro ben je nog wel bereid om die mallemolen van het telebankieren door te lopen (ook al omdat je dat combineert met andere betaalopdrachten) maar voor een impulsaankoop (snel nog even je ‘eigen’ krant naar je PDA downloaden voor je in de trein stapt) is dat veel te omslachtig. Dan wil je het online equivalent van de krantenautomaat: euro erin, krant eruit, wegwezen.

Gert Jan ( E-mail ) (URL) · 04-06-’04 07:34 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Axel

Dit initiatief is natuurlijk alweer een tijdje geleden. Binnenkort kunnen we betalen met onze gsm. Ik moet zeggen dat ik steeds meer gehecht raak aan mijn ouderwetse portemonnee Axel

Axel ( E-mail ) · 31-12-’10 17:30 · Reageer op Axel



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.


Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!