Methodistische visie op Genade

Donderdag 03 November 2005 om 12:00

In een afzonderlijke uitspraak sprak de kerkelijke rechtbank uit dat praktiserende homo’s en lesbiennes niet automatisch recht hebben op kerklidmaatschap en dat predikanten van de kerk bevoegd blijven hen te weren. (bron)
GROSS - Get Rid Of Slimy girlS

Gelukkig zeggen ze nog nét 'kerklidmaatschap' en niet 'de Liefde van Christus'. En ja, wie je het 'recht' geeft lid te worden van je kerk kun je natuurlijk zelf uitmaken. Het staat je vrij om, net als Calvin (die overigens is vernoemd naar Johannes Calvijn) en Hobbes (vernoemd naar de filosoof van het 'Bellum omnium contra omnes'), bepaalde groepen uit te sluiten. Nu maar hopen en bidden dat de homo's en lesbiennes onder de Methodisten zich realiseren dat de kerk in al zijn onvolkomenheid een instituut van mensen is, en zeker niet de exclusieve toegang tot het heil.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | dertien reacties
Gebruikte Tags: , ,

Reisgenoten

gravatar for <span class='registered'>terp</span>

Verwar mij, mag ik onderscheid maken tussen homo’s (ik praat liever over homoseksuele medemensen) en mensen die de (vermeende) geaardheid hebben?
Ik bedoel homoseksualiteit is dus geen zonde? (in Gods’s zin). Begrijp me goed, ik ken (van uit mijn ambt) zowel broeders en zusters die de geaardheid hebben, en die er naar leven. Ik ken de strijd van die gene die de geaardheid hebben en die er niet naar leven. Ik denk, geloof, voel, beleef, dat daar toch het verschil zit. – Uitsluiten – is vers 6, censuur heeft te maken met trekken.
Legt mij eens uit waarom God homoseksuele medemensen, zonder spijt van hun levenswijze en die dus doorgaan met ‘praktiseren’ vergeving zou geven.
Vergeven heeft toch (?) iets met oprechte (kunnen we dat?) spijt te maken, en een verandering van leven (oude/nieuwe mens/opnieuw geboren worden…). Dus geaardheid ok, strijd, misschien soms in de fout (zeg maar), vergeving vragen (oprecht), vergeving krijgen. Zie ik het verkeerd, leg het mij dan nog een keer uit……….

terp (URL) · 04-11-’05 00:16 · Reageer op terp

gravatar for <span class='registered'>Gert Jan</span>

Of je het verkeerd ziet, weet ik niet, beste Terp. Anders dan ik het zie – dat wel.

Ik denk dat er twee verschillen in benadering zijn. De ene kernvraag is de vraag of homosexualiteit een zonde is. En daarmee bedoel ik dan niet een zonde in de zin van ‘een gevolg van de gebrokenheid van de schepping’, een gebrokenheid waarmee we allemaal moeten leren leven, maar een tuchtwaardige zonde. Ik meen van niet. Daar is heel veel over te zeggen, maar ik zal proberen kort aan te geven hoe ik daar tegenover sta.

Homofilie is een geaardheid waar je mee geboren wordt. In de bijbel zie ik homofilie niet terug in de scheppingsordinantie, waardoor ik ernaar neig te zeggen dat homofilie in zichzelf niet ‘bedoeld’ was. Ik weet dat daar nog wel wat op af te dingen is; sommige teksten bieden meer ruimte dan de traditionele ‘hetero’ interpretatie ze laat. En bij de teksten die homosexualiteit afwijzen valt me op dat ze steeds in een context staan die je doen afvragen wat nu precies wordt afgewezen: de heidense rituelen van de omringende volken, de situatie van misbruik en onrecht, of de homosexualiteit zelf.

Dat brengt me op een tweede spoor: wat ik wel zeer sterk in de bijbel tegenkom als de ‘normen en waarden van God’ zijn liefde, trouw en gerechtigheid. Juist ook in relaties tussen mensen is dat wat God zoekt: liefde, trouw, de ander tot zijn/haar recht laten komen. Dat is wat Hij voor ons wil, en wat Hij wil dat wij voor elkaar zijn. Een mens tegenover de ander, een hulp. Waar liefde woont, gebiedt de Heer zijn zegen.

Zo vind ik bij mezelf een grote aarzeling homofilie als zonde te bestempelen. Het mag dan niet de relatievorm zijn die God – volgens Genesis – bedoeld had, maar als in een relatie, homo of hetero, mensen in al hun onvolkomenheid in liefde en trouw mens zijn voor elkaar en elkaar tot hun recht laten komen, zie ik in die relatie iets terugkomen van wat God bedoeld heeft. En dat is waar het om gaat.

Een lieve zuster vertelde me een paar jaar geleden over haar grote strijd tegen haar lesbisch-zijn. God had haar duidelijk gemaakt dat de liefdevolle, trouwe relatie die zij met haar vriendin had, niet naar Zijn wens was. Hij vroeg haar celibatair te leven. Ik heb daar grote moeite mee gehad. Alle verdriet die met het verbreken van die relatie gepaard ging… was dat nu werkelijk Gods bedoeling? Hoe past dat bij de God van liefde, trouw en gerechtigheid? Ik weet het niet, maar ik vertrouw er op dat deze vrouw, die dicht bij God leeft, Zijn stem goed heeft verstaan en waar ik kan, zal ik haar steunen. Maar ik zal zeker niet zeggen dat God per definitie wil dat alle homo’s en lesbo’s celibatair leven. Als een homostel in een liefdevolle relatie samenleeft en dat – net als een heterostel – als zegen van God ervaart en erkent, ben ik met hen blij. Een ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd…

Gert Jan ( E-mail ) (URL) · 04-11-’05 08:32 · Reageer op Gert Jan

gravatar for <span class='registered'>Gert Jan</span>

Ah, en het tweede kernpunt is de vraag hoe je als kerkleiding omgaat met de mensen die je door God worden toevertrouwd. Daarover heb ik recent bij Matthijs een reactie geschreven.

Wanneer ga je aan de slag met het gedrag van gemeenteleden? Zolang ‘aan de slag gaan’ zich beperkt tot de dialoog aangaan en samen zoeken naar een levenshouding die past bij de navolging van Christus, zou ik zeggen: per direct aan de slag! Zodra je de waterscheiding oversteekt naar het domein van de tucht, past volgens mij grote terughoudendheid.

In onze kerkenraad heerst grote verscheidenheid van meningen over hoe om te gaan met de homofiele broeders en zusters in ons midden. Het moderamen is bang dat die verscheidenheid omslaat in verdeeldheid als we tot een concrete uitspraak willen komen. Daar konden ze best wel eens gelijk in hebben.

Alle ‘partijen’ vinden bovendien dat je bij twijfel niet moet inhalen. Bij de een leidt dat tot de conclusie dat zolang er geen formeel standpunt is bepaald, onze homofiele broeders en zusters wel welkom zijn, maar geen ambten mogen bekleden. Dat heet dan pastoraal gedogen. De ander komt echter tot de conclusie dat zolang er geen formeel standpunt is bepaald, onze homofiele broeders en zusters – samenlevend of niet – net als de heterosexuele gemeenteleden ten volle lid mogen zijn van onze gemeente, inclusief toegang tot de ambten.

We hebben er al vele uren over vergaderd…

Mijn standpunt is, kort door de bocht: God verandert mensen, niet andersom. God is eeuwig dezelfde, niet vatbaar voor tijdgeest en mode. En als ik Hem in één woord moest samenvatten (wat natuurlijk niet gaat), zou dat zijn: Liefde. Mensen kunnen mensen alleen maar veranderen onder druk, en dan nog maar tijdelijk. Zoals Matthijs’ tuinder met zijn vierkante tomaten

Als in de dialoog blijkt dat iemand een levende relatie met God heeft, Christus als zijn Redder aanvaardt en zich wil laten leiden door de Geest, dan ben ik erg terughoudend in het ‘opleggen’ van gedragsverandering. Wat niet wegneemt dat ik de dialoog wel aan zal gaan en de ander grondig zal bevragen. Als God verandering nodig vindt, maakt Hij het dan wel duidelijk.

Maar je hebt gelijk, het is een hele moeilijke vraag. Vooral omdat je met mensen te maken hebt: waardevolle, kwetsbare, feilbare mensen. Aan beide kanten. Reden te meer om nooit en te nimmer mensen het recht te ontnemen lid te zijn van de kerk. Tenzij je natuurlijk openlijk verklaart dat je als kerk een menselijk clubje bent, en dat die uitsluiting alleen betekent dat dit specifieke clubje je gedrag ‘GROSS’ vindt (zoals Calvin zou zeggen) en je niet past binnen het ‘sociale contract’ van die club (zoals Hobbes dat zou zeggen). Dan kun je als verstotene het stof van je schoenen kloppen en verder gaan.

Gert Jan ( E-mail ) (URL) · 04-11-’05 08:47 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje

Eerlijk gezegd denk ik dat je in het geprek over homoseksualteit, het praktiseren daarvan, terug moet naar het allereerste begin. En dan bedoel ik dat begin, in Genesis 3, waar in de meeste bijbels bovenstaat: DE zondeval.
Merkwaardig genoeg wordt er in dat hoofdstuk zelf nergens gesproken over een zondeval.
Maar het krijgen van kennis van goed en kwaad!
En vanaf dat moment zijn er altijd mensen geweest die precies weten wat (het liefst) voor de ander goed of kwaad is.
Kennis hebben van goed en kwaad duidt naar mijn (bescheiden) mening vooral op: zelf je verantwoordelijkheden weten… in verantwoordelijkheid tegenover God.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 07-11-’05 14:12 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for <span class='registered'>terp</span>

…..en vervolgens een ander er nooit op mogen wijzen dat ie tegenover God niet goed zit.

terp (URL) · 07-11-’05 14:52 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje

Zou het niet zo kunnen zijn dat: je eigen verantwoordelijkheid weten tegenover God al een dagtaak is?
Hoe weet ik, hoe diep ken ik het hart van de ander, dat de ander niet goed zit tegenover God?

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 07-11-’05 15:03 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for <span class='registered'>terp</span>

We zijn toch ook aan elkaar gegeven, Paulus zegt toch ook dat we elkaar in zachtmoedigheid moeten/mogen terechtwijzen. De volgende vind dat ie weet-ik-weet-wat in God’s naam kan doen. In m’n eigen schulpje kruipen en de rest maar laten doen, nee hoor….

terp (URL) · 07-11-’05 16:14 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje

Ja, die meneer Paulus hè…:-) Wie was hij? De eerste dogma schrijver?
Natuurlijk zijn we ook aan elkaar gegeven. Maar allereerst, denk ik, om elkaar lief te hebben, om elkaar te steunen en te stimuleren om het goede te doen. En om samen opbouwend naar ekaar toe bezig te zijn.
Nu kun jij natuurlijk zeggen dat: elkaar terechtwijze ook liefde kan zijn.Voor mij gaat het de ander bevragen boven het terechtwijzen.
Maar feitelijk ging het me in m’n reactie om het woordje ‘zonde’ dat jij in je eerste reactie gebruikte. In Genesis 3 komt nergens het woord ‘zonde’ voor, en al evenmin zondeval.
God zegt slechts: doordat jullie dit gedaan hebben heb je kennis van goed en kwaad gekregen, iets dat Adam en Eva die dag al ontdekt hadden, vanwege hun gevoelens van schaamte voor elkaar…
Kennis hebben van kwaad voelt dus niet fijn, niet goed, dan wil je je verbergen, voor elkaar en voor God…

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 07-11-’05 17:09 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for <span class='registered'>terp</span>

Kwaad doen voelt wel fijn, behalve in het licht van God, daarin kunnen donkere dingen niet bestaan. Mag ik dat omdraaien, als je dus de donkere dingen doet, je God’s licht niet ziet/ontvangt/ontduikt.

terp (URL) · 08-11-’05 23:56 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Ja, dat mag je! Het omdraaien. Zolang je niet zegt: die ander, die dit of dat doet, wat in jouw ogen donker is, ziet God’s licht niet meer. Weet je Terp, de bijbel is zo verrassend bevrijdend als je hem kunt ontdoen van alle kerkelijke dogma’s en interpretatie. Neem nou de Tien Woorden. Door de kerk hardnekkig de Tien Geboden genoemd. Het is daarom dat wij als kerkmensen (daar schaar ik mezelf soms ook nog onder) nooit zover gekomen zijn als God’s uitverkoren volk dat, jaar op jaar, de Vréugde der wet viert. Zie jij ons dat al vieren? De Vreugde der Wet? Maar zij vierden en vieren het. Omdat zij wel begrepen hadden dat het allereerst ging om de aanhef: Ik ben de Here uw God, die u bevrijd heeft uit de slavernij. Terwijl wij komen nooit verder gekomen zijn dan: dat slaat op de bevrijding van God’s volk uit Egypte. En daardoor is de diepte ervan, dat ook wij bevrijd zijn van alle vormen van slavernij, en dat zijn er heel veel, nooit tot ons doorgedrongen. Wij zijn bevrijd, en ook nog eens verlost! En dat houd in, heel simpel gezegd: dat we er alles aan moeten doen om niet opnieuw in slavernij terug te vallen. Dat we geen slaaf moeten worden, willen zijn van… en dat kun je dan zelf het beste invullen. Maar ook, dat we niemand anders gevangen moeten nemen in slavernij. En na die blijde boodschap van God, waarin Hij zegt: Ik heb jullie bevrijd! volgen er een aantal levensregels, die bedoeld zijn als: zorg dat je niet in deze slavernij weer terecht komt, én zorg er voor dat je niemand anders in deze slavernij brengt. Hou je aan deze woorden, en het zal je wél gaan. En Jezus scherpt dat nog een keer aan, in de Bergrede, om daarna te zeggen: Waar het werkelijk om gaat, en waar het werkelijk op aankomt is: God liefhebben, en de naaste als jezelf. Daar staat een ‘is gelijk teken’ tussen. Op dezelfde manier van je naaste houden als je van God houdt. Jij schrijft: kwaad doen voelt wél fijn. Ik denk daar anders over. Voor mij voelt het niet fijn. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-11-’05 13:26 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : En dat wordt, denk ik, steeds vergeten, wilde ik er nog bij schrijven, dat ‘is gelijk teken’. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-11-’05 14:32 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for <span class='registered'>terp</span>

als je niet in God’s licht staat…
Je kunt niet met droge ogen zeggen dat de wereld om ons heen het nou zo fijn vindt om goed (in God’s ogen) te doen.
Natuurlijk snap ik je, als het gaat om de bevrijding, maar God geeft ook de grenspalen (leefregels) van die vrijheid aan. Ik vind het doen van wat God van mij vraagt absoluut geen slavernij, maar als je zelf de maatstaf wordt van wat goed en kwaad is dan ben je pas slaaf.

terp (URL) · 09-11-’05 16:53 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje

Je hebt helemaal gelijk, er is veel kwaad in de wereld om ons heen. En dan bedoel ik daarmee niet persé de wereld buiten de kerk. Want in de kerken is minstens evenveel kwaad als daar buiten. Zoals er in de kerk ook minstens evenveel goed gedaan wordt als daar buiten. Terwijl dan voor mij het kwaad in de kerken vele malen zwaarder weegt dan het kwaad daar buiten. Vanwege het: Gij geheel anders, van Jezus, en het heilig zijn. Want dat zijn we: heiligen voor God. Zoals ook alle kerkleden ambtsdrager zijn…
Jij noemt het grenspalen, de Woorden van God gesproken op de Sinaï, ik noem het Woorden ten leven. Woorden om vrij te blijven en niemand mee gevangen te nemen.
In de kerk hoorde ik vaak: we zijn allemaal zondaars. Ik op mijn beurt zeg: we zijn allemaal verloste mensen, in het licht van God.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-11-’05 17:11 · Reageer op Mutti/Ettje



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!