Collaborative Recording

Zondag 08 Januari 2006 om 01:18

Grassroots media, collaborative publishing, collaborative suites - de mensen die het weten kunnen geven hoog op van de mogelijkheden die het Internet biedt voor nieuwe creatieve vormen van samenwerking. We nemen de proef op de som!

Om 22:30 plugden we de microfoons in de mixer, om 00:30 keurden de dames het voorlopige resultaat van psalm 130 goed. Het is de nieuwe berijming van het Psalmen voor Nu project, geschreven door Rien van den Berg, op een eveneens fonkelnieuwe melodie van Sergej Visser. Dit is de grondverf van onze versie, later gaan we het aflakken. De vraag aan u is nu: welk kleurtje moet het worden? Donkerbruine blues of zuurstokroze hiphop, hoogglans of satijn-finish, of zegt u "afbranden die hap en opnieuw beginnen!"

Suggesties (interpretatie, instrumentatie, harmonisatie, arrangement, stijl - u zegt het maar) zijn welkom in het reactiepaneel.

Uit de diepten

Download psalm130.mp3.

"psalm130" speelt.

Update, om uw fantasie wat te prikkelen: Uit de diepten (funk - jazzrock)

Download psalm130b.mp3.

"psalm130b" speelt.

Update 2: Uit de diepten (moody)

Download psalm130c.mp3.

"psalm130c" speelt.

Update 3:Uit de diepten (final)

Download psalm130d.mp3.

"psalm130d" speelt.

Uit de diepten roep ik u
HEER, mijn God.
Ik heb u nodig,
Here luister
nu ik schor gebeden fluister,
luister toch,
Heer, luister toch.

Als u niets dan zonden zag,
Heer, mijn God,
wie bleef in leven? Maar u wilt nu
juist vergeven. Dus verdient u
diep ontzag,
ons diep ontzag.

Ik blijf wachten tot u komt,
HEER. mijn God.
Ik blijf nog sterker op u wachten
dan een mens in lange nachten
wacht op licht,
het morgenlicht.

Israël, hoop op de HEER.
Hoop op God,
want hij heeft zich aaan jou verbonden.
Hij verlost je van je zonden.
Hij maakt vrij.
Hij maakt jou vrij!

Naar de voorpagina | E-mail GJ | 77 reacties
Gebruikte Tags: , ,

Reisgenoten

gravatar for Mutti/Ettje

Gehoord en opnieuw gehoord! Mooi. Heel mooi!

Maar… – misschien is het toch handiger om de tekst er even bij te zetten, want een pas na een paar keer luisteren verstond ik sommige woorden. Zo zingt Joëlle, denk ik, schor gebed… maar dat woordje schor is dus moeilijk te verstaan ;-( – en ik blijf het gevoel houden: dat de melodiën niet geschikt zijn voor gemeentezang. Maar als solozang is ‘t mooi.

Inmiddels om mijn weblog de NBV, Huub Oosterhuis en Hans Bouma teksten gezet, en een paneeltje dat ik ooit eens schilderde n.a.v. deze Psalm.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 08-01-’06 13:36 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan

Et voila, de tekst. Maar welke richting gaan we op? New-Orleans blues? R&B?

Gert Jan (URL) · 08-01-’06 14:18 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje

Doe maar donkerbruine-blues :-)
Alles is goed, zolang het maar om God gaat, en niet om de muziek, tekst of zangers!

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 08-01-’06 14:54 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Pelle

Ik ben het wel met Ettje eens, ik vind psalmen voor nu een uitstekend alternatief maar in veel gevallen wel erg lastig om als gemeente met elkaar te zingen. Vaak erg hoog, en ook qua melodie nog best lastig.

Mijn algemene mening over christelijke muziek: Meer funk in de kerk! Dus wat dat betreft vind ik de tweede versie muzikaal gezien zeker niet verkeerd.
Een blues-versie zou denk wel beter bij dit nummer passen, een lekker simpel bluesschema leent zich denk ik wat beter om een dergelijk nummer te begeleiden. Jazz/funk is toch een stukje uitbundiger, en ik denk dat ingetogenheid toch wat beter zou passen.

Pelle ( E-mail ) (URL) · 08-01-’06 22:33 · Reageer op Pelle

gravatar for Mutti/Ettje

Zo gauw mogelijk verwijderd! Past voor geen meter bij wat de tekst zegt: uit de diepte.
Is zoiets als: vloeken in de kerk.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 08-01-’06 22:49 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Jan Willem
gravatar for <span class='registered'>terp</span>

Als je voor mij de midi’s van de instrumenten (of alleen de melodie) en de audio’s van de lead-sing los hebt wil ik er wel een dance verzie van maken. http://www.christiandance.nl

terp ( E-mail ) (URL) · 08-01-’06 23:51 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje

Voor alle duidelijkheid, je vader begreep m´n laatste reactie niet, ik bedoelde: de 2e versie snel verwijderen. Is bagger!:~)

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-01-’06 00:37 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for <span class='registered'>terp</span>
In reactie op : Ik vind m’n geweldig! terp (URL) · 09-01-’06 00:43 · Reageer op terp

gravatar for Gert Jan
In reactie op : De vocalen zijn ongewijzigd gebleven, het tempo idem. Alleen de harmonie is grondig omgegooid: sterk overheersende mineurklanken, ingetogen gekleurde jazz-intervallen. De bas beweegt in mineur uitsluitend rondom de grondnoot A, die als een als een faux-bourdon avant-le-lettre steeds aanwezig is. Er zit een omslagpunt bij ‘Diep ontzag’, waar de majeur intervallen worden geïntroduceerd – maar het blijft voorzichtig, de harmonie wordt wel verwachtingsvoller maar niet bepaald juichend. De ‘uitbundigheid’ die je ervaart zit denk ik dan ook niet in het tempo (want dat is ongewijzigd), niet in de harmonie (want die is nog veel explicieter mineur dan in de eerste versie), maar uitsluitend in de agressievere instrumentatie. Syncopische akkoorden op de elektrische piano, een hard geplukte bass. Mijn uitgangspunt was: stel dat dit je muzikale idioom is, en deze instrumenten de middelen waarmee je je uit kunt drukken, hoe zou je deze psalm dan spelen?

@Mutti/Ettje: ‘Alles is goed’ en even later: ‘gauw verwijderen!’. ;-)

@terp: Het is geen midi, maar allemaal samples en loops. Eens even kijken of ik iets voor je kan regelen…

Gert Jan (URL) · 09-01-’06 07:59 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Zal de leeftijd wel zijn ;-) Niet om aan te horen, was ons beider conclusie! Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-01-’06 09:58 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Verschil in leeftijd jongen :-)Of verschil van smaak! Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 09-01-’06 09:59 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp
In reactie op : kuch, met mijn smaak is niets mis mutti ;-) terp ( E-mail ) (URL) · 09-01-’06 11:27 · Reageer op terp

gravatar for Bart Starreveld

Vind beide versies verbrokkeld klinken. Mis één ‘undertow’, een soort beweging die de hele tekst meeneemt. Een klacht is namelijk een aanhoudertje, een klager laat zich niet over het hoofd zien. En ik mis ‘diepte’, in muzikale zin dan. Dus: de synthesizer moet een aanhoudende en nooit te missen bas-lijn tamelijk rustiek neerzetten en volhouden. En die moet dan gaandeweg omhoog komen. Dus letterlijk de polen ‘uit de diepte’ en ‘tot U’. Je (= het lied) begint in de diepte en gaat langzaam omhoog, je verheft je hart tot ‘U’. Dan wordt het lied een beweging.
Kunnen jullie dat maken?
Sterkte met dit mooie project!

Bart Starreveld ( E-mail ) · 09-01-’06 16:11 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for terp
In reactie op : Modulatie-push op de accenten dus, als iemand voor mij de midi van de melodie heeft kan ik er in m’n studio mee gaan stoeien. terp ( E-mail ) · 09-01-’06 16:21 · Reageer op terp

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Ha, dat klinkt goed. Ik dacht aan iets met een gestreken staande bas, accordeon, geplukte violen… warmbloedig en furieus als een tango. Maar ik ga je suggestie proberen. Nu eerst slapen, m’n hoofd bonkt (en dat komt niet van de funk ;-))

@Terp; ik zal ‘m voor je inspelen!

Gert Jan (URL) · 09-01-’06 21:46 · Reageer op Gert Jan

gravatar for terp

Can’t wait!

terp ( E-mail ) (URL) · 09-01-’06 22:29 · Reageer op terp

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Kijk, dat zou nou een mooi item zijn voor een catechisatie: Maak van Psalm 130 een tango. Of een rap? Mijn zoon van 17 denkt meer in Hip Hop. Bart Starreveld ( E-mail ) · 11-01-’06 09:51 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Gert Jan

Psalm 130 is geen eenvoudig te zingen psalm. Daarvoor is de bezongen emotie te groot, de thematiek te diep. De psalm begint met de aanduiding “Shiyr ma’alah”, lied van de gelaagdheid. “Ma’alah” kan traptreden betekenen, maar ook ‘trede van verlichting’, of ‘gedachten die in je opkomen’, of de handeling van het omhoog gaan zelf. Opklimmen vanuit een dal, vanuit persoonlijke aanvechting, maar ook: als pelgrim opgaan naar Jeruzalem. Het is een aanhef die de psalm deelt met verschillende andere psalmen die duidelijker als pelgrimslied zijn te herkennen, en ik neig ernaar deze psalm dan ook zo te bekijken: als lied voor de pelgrim, onderweg naar Jom Kippoer . Een lied waarin de pelgrim zich voorbereidt op wat komen gaat, en de diepte daarvan op zich in laat werken. Die gelaagdheid zit ook in de woorden die de psalmist gebruikt voor ‘wachten’: ‘shamar’ (zorgvuldig acht slaan op), ‘qavah’ (sterker dan gewoon wachten: uitzien naar, verlangen naar) en ‘yachal’ (verwachten, je hoop vestigen op). Veelzeggend in hun context: schuld, vergeving en verlossing. Dat is waar de psalm volgens mij over gaat: schuld, vergeving en verlossing.

De diepten waar de psalmist over spreekt in vers 1 is volgens mij dan ook geen algemene depressie. Vaak wordt de psalm zo aangehaald; alsof de psalmist in de put zit en God aanroept om hem daaruit te halen. Het gebruikte woord “ma’amaq” geeft daar echter geen aanleiding toe; het betekent eenvoudigweg ‘diepte’ en wordt bijvoorbeeld gebruikt in Psalm 92, ‘Hoe groot zijn uw daden, HEER, hoe peilloos diep uw gedachten’. En daarmee wordt niet bedoeld dat God depressief of moedeloos is… De diepten waar de psalmist over zingt is het diepe besef van schuld – niet populair in onze tijd, maar noodzakelijk om de grootte van Gods vergeving en verlossing te kunnen doorgronden.

“Als u niets dan zonden zag, HEER mijn God, wie bleef in leven?”
Riens berijming ‘niets dan … zien’ is een verscherpte weergave van het woord ‘shamar’. Het wordt elders gebruikt in de context van het houden van de Sabbath, of het bewaken van een wijngaard. Kaïn gebruikt het ook: “Ben ik mijn broeders hoeder?” ‘Wie bleef in leven’ is als vertaling voor ‘amad’, ‘overeind blijven’ eveneens wat zwaar aangezet. Toch vind ik beide goed gekozen: in een tijd waarin zondebesef vrijwel afwezig is kan deze verwoording het verstaan van de psalm ten goede komen.

Want het is vanuit dat diepe besef van schuld dat de psalmist met grote verwondering opkijkt naar de vergeving die hem is gegeven. “Maar bij u is vergeving, daarom eert men u met ontzag.” Op dat punt slaat de stemming van de psalm om. Vurig, gepassioneerd beschrijft de psalmist dat hij wacht op de Heer. In de NBV staat het zo: “Ik zie uit naar de HEER, mijn ziel ziet uit naar hem en verlangt naar zijn woord.” Eerst tweemaal ‘qavah’, de laatste keer ‘yachal’ – en het woord ‘ziel’ (nephesh) mag je breed zien: het staat voor je hele zijn. Dan gooit de psalmist er nóg een tandje bij: ‘Ik blijf nog sterker op u wachten dan een mens in lange nachten wacht op licht, het morgenlicht.’ Mooi verdicht! Hier komt ‘shamar’ terug, eerder door Rien versterkt vertaald met ‘niets dan … zien’, nu eenvoudigweg met ‘wacht’.

Dan volgt de oproep aan Israël om zijn hoop op de Heer te vestigen – met opnieuw ‘yachal’. “Hij verlost je van je zonden. Hij maakt vrij.” Genade en verlossing, en dat in overvloed.

Als ik dat alles met muzikale ogen bekijk slinger ik heen en weer tussen donkerbruine blues en zuurstokroze hiphop, zoals ik al schreef. Of toch een warmbloedige, vurige tango. Die alom tegenwoordige baslijn mag er best zijn, maar moet wel hoopvol zijn na de omslag (‘diep ontzag’)… Nog even broeden ;-)

Gert Jan (URL) · 11-01-’06 10:45 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Twijfel ik niet aan hoor, Terp, dat er niks mis is met jouw smaak. Maar smaken verschillen nu eenmaal, en daar valt niets aan te doen. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 11:19 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Gisteravond, of was het vannacht?, in bed…, zal vast gekomen zijn doordat ik nog even Joëlle d’r logjes las waarop iemand reageerde in de trant van: klinkt niet naar: uit diepten van ellenden, kwamen opeens de woorden van de oude berijming van deze psalm bij me naar boven borrelen: Uit diepten van ellenden Roep ik met mond en hart, Tot U die heil kunt zenden; O Heer, aanschouw mijn smart; Wil naar mijn smeekstem horen; Merk op mijn jammerklacht; Verleen mij gunstig’ooren, Daar ‘k in mijn druk versmacht.

En ik dacht: misschien moet je eerst ‘in die diepten van ellenden’ gezeten hebben voor je muziek kunt maken die dát kan vertolken.
En welk instrument kan dat? Een hobo, een cello? Het orgel?:-)

Daarna kwam ook de rest van de psalm naar boven borrelen,
en ‘k was er zelf verbaasd over hoe diep zo’n vertaling ingesleten is als je die als kind geleerd hebt en daarna nog vele jaren zó gezongen hebt.

Zoo Gij in ‘t recht wilt treden,
O Heer, en gadeslaan
Ons’ ongerechtigheden;
Ach, wie zal dan bestaan?
Maar neen, daar is vergeving
Altijd bij U geweest;
Dies wordt Gij, Heer, met beving,
Recht kinderlijk gevreesd.

En ‘k hoorde in m’n hoofd weer de jubel van het orgel bij de constatering:
Maar neen, daar is vergeving,
Altijd bij U geweest…

En dan het vervolg:
Ik blijf den Heer verwachten;
Mijn ziel wacht ongestoord;
Ik hoop in al mijn klachten,
Op Zijn onfeilbaar woord;
Mijn ziel, vol angst en zorgen,
Wacht sterker op den Heer,
Dan wachters op den morgen;
Den morgen; ach, wanneer?

Dan zie je iemand overeind komen uit zijn/haar ellende,
en dan zíe je iemand, met Gods beloften in gedachten, zichzelf moed inspreken.
Maar hoor je ook nog even weer aan ‘t eind de klacht: Den morgen; ach, wanneer.
het duurt zó lang!
Om vervolgens, over eigen twijfels heen, naar ‘buiten toe’, en daarmee ook zichzelf een hart onder de riem stekend, te zingen:

Hoopt op den Heer, gij vromen;
Is Iraël in nood,
Er zal verlossing komen;
Zijn goedheid is zeer groot.
Hij maakt, op hun gebeden,
Gansch Israël eens vrij
Van ongerechtigheden;
Zoo doe hij Hij ook aan mij.

En ik merkte: hierbij voel ik me thuis, dit is de taal van mijn hart.
En ‘k denk: de taal van het hart van heel veel mensen die vanaf hun geboorte zijn opgegroeid met deze berijming. Die daarna hebben moeten wennen aan de nieuwe berijming…
En nu geconfronteerd worden met weer een andere berijming, en met muziek die in hun oren vreemd is.
Muziek die je vervreemd van de tekst.

Misschien dat er bij de jongere generatie wat meer ontferming moet komen, met oudere generaties en mijn generatie?!

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 11:53 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Hm, is ontferming de term? Ik begrijp dat je aan de oude tekst ‘hangt’, maar dat lijkt me niet iets om op te leggen aan nieuwe generaties.

Voor wie ermee opgegroeid is kan dit binnen de juiste context ongetwijfeld heilzaam zijn – maar zou je dit door jongeren laten zingen? Het archaïsche taalgebruik, de volstrekt onbegrijpelijke zinsconstructies, het doet ronduit potsierlijk aan. Stel je toch eens voor, een tiener die zingt “Dies wordt Gij, Heer, met beving, Recht kinderlijk gevreesd.” Dies, beving, recht, kinderlijk gevreesd – daar is toch geen touw aan vast te knopen? Allemaal woorden die je in het moderne taalgebruik nooit meer tegenkomt – of in een andere betekenis, en ik weet niet wat het verstaan meer bemoeilijkt. Ik zie twee mogelijke reacties: ofwel men zingt het alsof het Swahili is, onverschillig, zonder inzicht in de betekenis (en dan kun je maar beter niets zingen), ofwel men schiet halverwege in de lach over zoveel onbegrijpelijk koeterwaals. Beide vind ik ongewenst. Uitleg is beslist noodzakelijk, en dat lijkt me evenmin gewenst aangezien er voldoende wel verstaanbare berijmingen beschikbaar zijn – nog afgezien van het feit dat dit wel érg bloemrijk berijmd is: dit staat niet in de psalm, eenvoudigweg, en er is in de psalm ook geen rechtvaardiging te vinden voor deze berijming. ‘Mijn ziel wacht ongestoord…’ hoezo ongestoord? Wie zegt dat? De psalmist niet! Idem voor ‘Ik hoop in al mijn klachten, Op Zijn onfeilbaar woord…’ en ‘Mijn ziel, vol angst en zorgen… Zoo doe hij Hij ook aan mij…’ enzovoorts: allemaal goed bedoelde inlegkunde. Allemaal verdedigbaar, maar het staat er niet. Net zoals in Psalm 150 het orgel opduikt, anderhalf millennium voor het werd uitgevonden en elders Mirjam een tamboerijn in handen krijgt gedrukt. Maar dat terzijde.

Ook in onze gemeente wordt heel af en toe uit de oude berijming gezongen: eigenlijk alleen nog bij de mededelingen voor de dienst als een oudere broeder of zuster is overleden. Voor iedereen is duidelijk dat de psalm een belangrijke rol speelde in het leven van die broeder of zuster; je zingt zo’n psalm dan deels voor de nabestaanden, deels om zelf te proeven aan wat de berijmer en de broeder of zuster in kwestie beleefde aan de psalm en binnen die context is dat prima. Als daar onbegrijpelijke teksten tussen zitten overleven we dat allemaal wel.

Mijn visie op kerkmuziek is dat iedereen het moet kunnen meezingen: daarvoor zing je als gemeente. Dat betekent dat de tekst voor iedereen verstaanbaar moet zijn: dus geen anderstalige liederen, en als dat in een enkel geval toch voorkomt dan moet een goede vertaling er bij worden geleverd. Dat geldt voor bijvoorbeeld Engels- of Franstalig (wat bij Taizé-liederen nog wel eens voorkomt), maar zeker ook voor de tale Kanaäns. Muzikaal moet de melodielijn zingbaar zijn voor de gemeente. Daar zijn eenvoudige criteria voor aan te leggen in termen van omvang en bereik, melodische complexiteit en tempi. Of een melodie al eeuwen bestaat of vers uit de pen komt rollen is daarbij minder relevant, al pleit ‘Zing voor de Here een nieuw lied!’ eerder voor regelmatige vernieuwing dan voor blijven hangen in het bekende Geneefse idioom. Wat voor mij daarin zeker wél meespeelt is dat we ondertussen allemaal weten dat mensen veelal voor hun 18e (sommige studies zeggen zelfs: voor hun 13e) een keuze maken voor God. Ik vind het bijzonder belangrijk dat juist die doelgroep de kerkdienst en de liederen die we zingen als relevant voor hun leven ervaart. Zoals Youth for Christ dat vroeger uitdrukte: Anchored to the Rock, geared to the times. Als we in onze kerken er niet in slagen de jeugd op een voor hen aansprekende manier Jezus Christus te verkondigen, slaan we de plank ernstig mis. Wat niet wil zeggen dat we alle vormen moeten omgooien naar jeugdcultuur: wel dat we alle vormen moeten mijden die door óf de jeugd, óf de ouderen in de gemeente niet begrepen worden. En dan gaat het niet over smaak, want daarover valt inderdaad niet te twisten. Wel over inhoud. Die moet zonder meer verstaanbaar zijn, voor jong én oud. Natuurlijk is er altijd de onbegrijpelijkheid van God, dwaasheid voor de mensen – maar dat is geen vorm, dat is inhoud. Als we het gaan verpakken in onbegrijpelijke taal werpen we nodeloze drempels op en verhinderen zo de weg naar God.

Dat ik me persoonlijk moeiteloos herken in veel Engelstalige liederen, is voor mij een reden om die muziek naar hartelust privé te draaien en zelf te zingen en spelen. Maar in de vieringen van de gemeente zal ik dat repertoire niet gebruiken. Ik denk dat hetzelfde geldt voor mensen die voluit genieten van psalmen in de oude berijming, of de majestueuze hymnes van weleer.

De kracht van Psalmen voor Nu vind ik dan ook dat ze niet in Jip en Janneketaal zijn geschreven, noch in tale Kanaäns, maar in helder, poëtisch Nederlands – en behoorlijk grondtekstgetrouw! – op aanstekelijke melodiën. Niet allemaal zijn ze even goed zingbaar voor de gemeente, maar laten we wel wezen: dat zijn veel van de Geneefse melodieën ook niet.

Gert Jan (URL) · 11-01-’06 13:06 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Het woord ‘dies’ bestaat nog steeds en heeft nog altijd dezelfde betekenis: daarom, derhalve, recht betekent: juist, beving: rilling, kinderlijk: argeloos zoals een kind, vrezen: ontzag hebben voor. Dat die woorden niet meer gebruikt worden zegt meer over de huidige generatie dan over de woorden, denk ik. Voor mij zijn ook dit poëtische woorden, is het poëtisch Nederlands. Op z’n zachts gezegd: een beetje merkwaardig dat we onze kinderen wel de computertaal willen en kunnen leren, maar niet meer de gewone Nederlandse taal.:-) En wat jij aanstekelijke melodiën vindt, vind ik van de inhoud vervreemdende melodiën.

Dat de jeugd deze taal niet meer verstaat, onze eigen Nederlandse taal, ja, da’s inderdaad een probleem.
Over taalgebruik gesproken: leg eens in normaal Nederlands uit: wat is: Collaborative Recording
Grassroots media, collaborative publishing, collaborative suites :-)En: Anchored to the Rock, geared to the times.
Is geen woord Nederlands bij, volgens van Dale :-)

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 14:26 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp

Ik ben met de bijbel-vertaling van 1951 opgegroeid, dus dat ‘soort’ Nederlands is mij niet vreemd. Woorden als vrezen en beven hebben voor mij geen vreemde klank. Toch nu de nieuwe-vertaling uit is voel ik meer wat er staat, soms ben ik ook verbaast hoe het er nu staat. Kijk het is niet dat de woorden niet meer bestaan, maar ze maken geen deel meer uit van ons dagelijks (alle daags, gangbaar) taalgebruik. Maar ik snap je wel, de psalmen ik ken ze bijna allemaal uit m’n hoofd, dus dat zit dicht bij en dan heb je met een nieuwe tekst niet z’n binding (nog).

terp ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 15:03 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje

Precies! Voor mij hebben die woorden ook geen vreemde klank. En ook wij lezen de NBV. Het meeste vinden we mooi, en soms zeggen we: het oude was vertrouwder, had meer zeggenschap. Je kunt soms de zeggenschap wegvertalen.
Ik denk trouwens dat mijn ‘moeite’, als je het zo wilt noemen, meer bij de melodie dan bij de tekst ligt. Op zich is er immers niks mis met de tekst.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 15:56 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan

Maar dit taalgebruik stamt echt niet uit de NBG ’51! Daar ben ik zelf ook mee opgegroeid – wat heet, tot een jaar geleden was dat de ‘nieuwe’ vertaling. Een woord als ‘Dies’ staat nog steeds in het woordenboek, maar met de toevoeging (archa.) voor ‘archaïsch’. En terecht. Recht wordt uiteraard nog dagelijks gebruikt, maar niet in de betekenis ‘juist’, en ‘kinderlijk’ heeft in het hedendaagse taalgebruik niet meer de betekenis ‘argeloos zoals een kind’ maar is een neerbuigend bijvoeglijk naamwoord geworden: “als jullie zo’n kinderlijk spelletje spelen doe ik niet mee!” Net zoals ‘vrezen’ eigenlijk alleen nog maar bestaat in de betekenis ‘bang zijn voor’. Natuurlijk, als je er een woordenboek op naslaat zijn de oude betekenissen nog wel terug te vinden, maar wie neemt de Van Dale nu mee naar de kerk?

Ik chargeer, want ik ken de betekenis natuurlijk nog wel degelijk, maar mijn kinderen? En mijn buurman? Werkelijk, dergelijke woorden richten nu alleen nog maar schade aan – precies om wat ik al schreef; hun betekenis is veranderd.

Of dit taalgebruik cultureel waardevol is? Ongetwijfeld. Maar daarvoor zit ik niet in de kerk. Misschien reageer ik wat fel, maar dat heeft te maken met een openliggende zenuw op dit vlak. Ik heb hier een paar jaar geleden een stevige discussie over gevoerd met een organist. Een vakman pur sang, daar niet van. Maar ook iemand die het als zijn taak ziet om het kerkvolk muzikaal op te voeden en mordicus tegen ‘simpele’ muziek is (lees: Opwekking, ELB, Taizé etc.) Mensen dienen in de kerk Andriessen te horen, Bach, Buxtehude en ga zo maar door tot aan Vogel en Zwart.

“Ja maar,” wierp ik tegen, “als mensen daar nou gewoon geen affiniteit mee hebben? Nog geen 2 procent van de Nederlanders koopt vrijwillig klassieke muziek – en binnen dat kleine deel is het aantal orgelliefhebbers nog veel kleiner. Dat jij en ik het mooi vinden zegt toch niet dat iedereen het mooi vindt?” Maar dat was buiten de waard gerekend. Juist omdat de kerk een van de weinige plekken was waar nog orgelmuziek klonk moest dit muzikale idioom met verve verdedigd worden. En als mensen het niet mooi vinden, dan moeten ze maar leren waarderen. “We hebben tenslotte ook een verantwoordelijkheid naar de mensen toe dat we ze wat cultuur meegeven.” Daar brak mijn klomp. Nee, die verantwoordelijkheid hebben we niet. We hebben als kerkmusici de verantwoordelijkheid de gemeente adequaat te begeleiden bij haar lofprijzing. Mensen komen niet naar de kerk om Bach te horen, maar om God te ontmoeten.

Als je regelmatig gasten aanspreekt (en als ouderling doe ik dat regelmatig – daar ben ik voor) leer je met andere ogen naar de diensten kijken. We hebben een voor Nederlands Gereformeerde begrippen open en laagdrempelige liturgie, maar wat een drempel moet een buitenkerkelijke gast nog over! Zoveel dingen die voor ons volstrekt normaal en vertrouwd zijn, maar voor de buitenstaander hocus pocus. Laten we er alsjeblieft voor waken die drempel niet nog hoger te maken…

Gert Jan (URL) · 11-01-’06 16:35 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Gert Jan

Ha, en wat betreft Collaborative Recording, Grassroots media, collaborative publishing, collaborative suites… dat zette ik bewust zo neer om aan te geven dat het over het paard getild ‘jargon’ is.

‘Grassroots’ (letterlijk graswortel) is een term die gebruikt om aan te geven dat een beweging van beneden af opkomt, zeg maar een initiatief van het volk – veelal gebruikt als men zich wil afzetten tegen gevestigde partijen en gebruiken, die dan als ‘van bovenaf door traditie, politiek of een bedrijf opgelegd’ worden beschouwd. Grassroots Media is de verzamelterm voor alle ‘journalistieke’ producten die door consumenten worden gemaakt: weblogs, podcast, videoblogs etc.

En ‘collaborative’ is momenteel een toverwoord: het slaat op de mogelijkheden die moderne internet toepassingen bieden aan mensen om samen te werken via websites. Op zich een veelbelovend concept, maar je kunt het overdrijven. Als je dit woord toevoegt aan je productnaam zit je voorlopig weer goed ;-)

‘Anchored to the Rock, geared to the times’ betekent ‘verankerd in de rots (Jezus), maar afgestemd (qua werkvorm/presentatie) op moderne tijd’. Een uitstekend principe: de boodschap is van alle tijden, de boodschapper van vandaag.

Gert Jan (URL) · 11-01-’06 16:49 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Ik kom altijd invliegen via de route van Bonhoeffer. Dit even vooraf en ter verheldering. Dan nu mijn opmerking. Gert Jan schrijft: ‘De diepten waar de psalmist over zingt is het diepe besef van schuld’. Ik vraag me af: is dat nou niet typisch religieus en dus hoogdrempelig taalgebruik? En vraag 2: ‘Schuld’ is een begrip wat in sommige kringen nog wel courant is, maar hoe leg je – niet-religieus! – uit wat schuld-tegenover-God is? Met zo’n vraag loop ik soms te tobben. Maar ja, Shakespeare zei het al: ‘Tobbe, or not tobbe – that’s the question’. Bart Starreveld ( E-mail ) · 11-01-’06 18:53 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Gert Jan

Heheh, die Shakespeare toch… ;-)

Je hebt natuurlijk gelijk: praten over schuldbesef is per definitie hoogdrempelig. Toch ontkom ik er niet aan denk ik, met psalm 130 op de lessenaar. Hoe zie jij dat?

Kun je eens wat meer vertellen over je aanvliegroute? Waarop duid je precies? Bonhoeffer’s opmerkingen dat de meeste psalmen niet vragen om, maar uitgaan van de volkomen vergeving van al onze zonden? Zijn krachtige verweer tegen de ‘Billige Gnade’?

Gert Jan (URL) · 11-01-’06 20:23 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Bloempje gevonden: ‘Hierbij voel ik me thuis, dit is de taal van mijn hart’. De combinatie van ‘thuis’ en ‘hart’, dat is mooi. Zou die combinatie kunnen wijzen op de combi van ‘uit de diepte’ (= hart) en ‘thuis’ (= tot U)? Ligt hier misschien een sleutel van Psalm 130? Bart Starreveld ( E-mail ) · 11-01-’06 22:01 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Je hebt het over gasten, voor wie je de drempel niet nog hoger wilt maken door de tale Kanaäns… Stel: zo’n gast krijgt deze psalm onder ogen, die gaat over, volgens jou, de diepte van je schuld tegenover God… Praten over schuldig staan voor God is van zichzelf al tale Kanaäns… Zou je dat dan maar weg willen houden voor die gast, die daar niets van begrijpt? Hoe ver wil je gaan in het verlagen van drempels? Mijn mening is nog altijd: ook gasten moeten weten dat het in de kerk ergens over gaat! Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 23:35 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Aha, een openliggende zenuw. Da’s pijnlijk, weet ik letterlijk (én figuurlijk) alles van. En de enige remedie ertegen is: naar de tandarts gaan. Je vader de schuld geven omdat hij zulke hete koffie zet, of de koelkast omdat deze de yoghurt zo koud maakt dekt die zenuw niet toe. Dus wordt het boren en een vulling laten aanbrengen.:-) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 23:40 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Voor mij is dit in ieder geval de sleutel tot Psalm 130. Voor mij is het: thuiskomen bij God. Op de klanken van de bestaande berijming, die voor mij het voertuig zijn om vanuit die diepte bij God te komen. Dat voertuig voel ik niet in de melodie van Psalmen voor Nu. Maar iemand anders misschien wel. Vind ik prima. Maar ‘k wil wel graag dat de ander mij mijn voertuig gunt, en niet wegwimpelt als ouderwets, niet van deze tijd. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 11-01-’06 23:48 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Nee, niet weghouden. Dit is een voorbeeld van iets dat geen tale Kanaäns is, maar boodschap: geen verpakking, maar inhoud. En dat is niet altijd gemakkelijk, evenmin altijd aangenaam om te horen en al helemaal niet iets dat je eerst moet doorgronden voor je verder mag. Het is niet iets dat je meteen aan iedere gast hoeft voor te houden. Weet je nog die vier B’s waar ik het eerder over had: Bless, éérst alleen maar zegenen, doorgeven wat je van God hebt ontvangen. Dan: Belong, relaties opbouwen, mensen omarmen en laten merken dat ze echt welkom zijn in de gemeenschap. Dan: Believe, geloofsopbouw, toerusten, laten groeien in hun relatie met God. Dat is het moment waarop de omvang van Gods genade voluit duidelijk wordt, en waarop je ook inzicht krijgt in de diepte van schuld, vergeving, verlossing. Misschien is dan pas het moment aangebroken waarop je psalm 130 kan zingen. Dan: Behave. Wie heeft gezien hoe groot Gods genade is, zijn leven in de handen van Jezus legt en bidt om de Heilige Geest, die zal ervaren dat wat Jezus beloofd heeft waar is. God verandert mensen. Gert Jan (URL) · 11-01-’06 23:57 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Oh, maar ik gun je je voertuig! Ik wijs je er alleen op dat het niet verstandig is om een puber zonder rijbewijs in je prachtige Rolls Royce te zetten. Dat is slecht voor je Rolls (want die mist zijn doel: de puber zal hem niet goed kunnen beheersen, niet op waarde schatten en wellicht zelfs tegen een boom parkeren) én slecht voor de puber (die kan veel beter uit de voeten met een fiets, of een brommer).

Beluister de nieuwe toegevoegde versie eens. Hoe voelt die jas?

Gert Jan (URL) · 12-01-’06 00:06 · Reageer op Gert Jan

gravatar for terp
In reactie op : [quote]Mijn mening is nog altijd: ook gasten moeten weten dat het in de kerk ergens over gaat![/quote] oef! en als je onze taal niet leert spreken, zul je niet weten waar het over gaat. Nee, toch…! terp ( E-mail ) (URL) · 12-01-’06 00:15 · Reageer op terp

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Enige tijd geleden hoorde ik een indrukwekkend interview met de pianiste Elisabeth Leonskaya. Ik heb een mooie foto van haar, maar die kan ik niet plaatsen. Verder heb ik het interview op een bandje, maar ik moet ons huis nog met bezemen keren om het te vinden. Het gesprek gaat over interpretatie, in casu Chopin. Hoe speel je Chopin, en waarom? Leonskaya verwijst naar haar Russische pianoleraar en citeert hem: ‘Finde nicht dich in dieser Musik, sondern finde diese Musik in dir’. Die uitspraak zegt hoe je moet verstaan en vertolken beide. Ik heb gemerkt dat Bonhoeffer de uitspraak van Leonskaya’s pianoleraar – natuurlijk niet gekend heeft, maar wel naar de inhoud ervan – voor ogen heeft, als hij bezig is met bijbelteksten. We zijn er reformatorisch aan gewend geraakt om ‘de bijbel uit te leggen’. De betekenis van de bijbeltekst ligt ‘ergens’ in de bijbel en wij als lezers moeten hem vinden. Het initiatief ligt bij de lezers. En dan vind je jezelf in de tekst (zoals je jezelf kunt vinden in ‘der Musik’). Bij Bonhoeffer zie je het omgekeerde: niet ik lees de Bijbel, maar de Bijbel ‘leest’ mij. In Jezus mag ik mijzelf herkennen; ik ga niet Jezus kennen, omdat Hij zo interessant is. Het gaat er niet om dat ik (initiatief bij mij/de mens) Jezus ken. Zo ook de bijbeltekst: die zegt mij hoe het leven is, wie ik dus ben. En niet andersom. Volg je me nog? Ik moet het allemaal wat kort formuleren, dat is lastig. Met het oog op Psalm 130 wil ik dus weten: Wat zegt die Psalm over mij, over ‘mensen’? En kun je die boodschap ook verwoorden in een niet-religieus jargon? En dan toegespitst op jullie muzikale pogingen: Hoe kun je dat wat die Psalm zegt muzikaal vangen? Is er een compositie te maken, waarin dat wat die Psalm zegt, tot klinken komt. Dus: ‘finde dieser Psalm in dir’. Bart Starreveld ( E-mail ) · 12-01-’06 11:41 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Je schrijft: ‘En welk instrument kan dat? Een hobo, een cello? Het orgel?’. Volgens mij zit de vereiste diepte van de muziek bij deze Psalm in de cello. Die heeft een ziel, die bijna zo oud is als die van mensen. Wat zou ik het mooi vinden als iemand kans zou zien om de dragende lijnen in een melodie te krijgen van een bas (door een synthesizer) en van de cello en dat er dan ergens de melodie doorheen zou spelen van het Kol Nidrej van Max Bruch. Nou ja, zo kan-ie wel weer. Bart Starreveld ( E-mail ) · 12-01-’06 21:14 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Wat leuk dat je Max Bruch’s Kol Nidrej erbij haalt – een van mijn favorieten. Rineke stelde vanmorgen voor de melodie van de Hatikva er doorheen te weven bij het laatste couplet (Israël hoop op de HEER). Gert Jan (URL) · 12-01-’06 22:46 · Reageer op Gert Jan

gravatar for terp

Zou graag laten zien waar VST’s en een moderne productie toe in staat zou zijn. Er is veel meer dan mechanische instrumenten (zonder disrespect overigens) (waarom verdedig ik me toch altijd als het gaat om electronische instrumenten) maar ben een beetje afhankelijk van anderen (word aan gewerkt). Ik kan niet spelen, maar heb wel oren en die gebruik ik intensief en dat kan ik dan weer electronisch vertalen. Snapt u het nog? Productie noemen ze het/dat. Sommige mensen vinden het raar, ik kan geen noot spelen, maar weet heel goed hoe het (zou moeten) klinken.

terp ( E-mail ) (URL) · 12-01-’06 23:58 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Praten over schuld, kun je vooraf laten gaan door praten over: verlost, vrij zijn :-) Immers, alle schuld is weggedaan! Omdat God de wereld also lief had. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:19 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Nee, dat bedoel ik niet. Je zult ze de taal moeten leren. Zoals je je kinderen ook de computertaal leert. Of je moet ze alleen Windows geven, worden ze vanzelf lek geschoten :-) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:23 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : De nieuw toegevoegde poging ook beluisterd. Mmmm. Opeens hoorde ik, heel opvallend nu pas, ‘nog’ en hiaat: de zangeressen. Sorry, is niet onvriendelijk bedoeld… Maar ‘k mis: door de psalm heen gekropen zijn. Te technisch gezongen, denk ik.

Nu nog een poging met cello en hobo? :) Zo’n electrisch geval lijkt soms toch wel een beetje op een zingende zaag :)

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:28 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje

Oké, zal je verder niet plagen vandaag, ben de hele dag elders :-)

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:30 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp

Het moet allemaal passen om het te laten kloppen.
[quote] Nee, dat bedoel ik niet. Je zult ze de taal moeten leren. Zoals je je kinderen ook de computertaal leert. Of je moet ze alleen Windows geven, worden ze vanzelf lek geschoten :) [/quote] als dubbel-klikker van huis-uit heb ik daar een (on)genuanceerde mening over ;)

terp ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:40 · Reageer op terp

gravatar for terp
In reactie op : Heb ik kinderen dan? of heb je meer info dan dit forum doet vermoeden ;-) terp ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 00:42 · Reageer op terp

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Wat zijn VST’s en wat bedoel je met electronische productie? Bart Starreveld ( E-mail ) · 13-01-’06 09:53 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for <span class='registered'>terp</span>
In reactie op : VST’s zijn virtuele instrumenten (door de computer gemaakt) ze zijn vaak niet van echt te onderscheiden, of werken met samples van echte instrumenten. Het kunnen ook geluiden worden die in de volksmond wel synthesizer geluiden genoemd worden. Eigenlijk alle moderne ‘popmuziek’ word op deze manier gemaakt. En omdat het geheel ook in een uitgebreid software pakket gemixed en van effecten voorzien word kun je ook spreken een elektronische productie. kijk eens op http://www.moundman.com voor wat schetsen. Voor de liefhebber heb ik ook nog een eigen bewerking van Opwekking 471. http://www.moundman.com/sounds/471_27_7_.. (is nog steeds niet helemaal af) terp ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 10:41 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Wees gerust Terp! “Zoals je je kinderen” was overdrachtelijk bedoeld. Zoals ouders hun kinderen meer geven dan alleen Windows… Jij bent dus een dubbelklikker van huis uit. Ik stam nog uit het Dos-, del-, dir-tijdperk :) kun je nagaan, hóe oud ik ben! Framework was toen een revolutie. En Onkel Bill had nog een vetkuif:) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 13-01-’06 22:01 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan

Versie drie: met ‘door de tekst gekropen’ zanger, géén hobo of cello (die klinken elektronisch voor geen meter) maar mét Hatikva ter introductie van het laatste couplet, “Israël hoop op de Heer”

Gert Jan (URL) · 16-01-’06 19:25 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Kom net thuis en heb ‘even’geluisterd. Klinkt op ‘t eerste gehoor mooi. Zal het morgen en de dagen er na nog wel weer beluisteren. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 16-01-’06 22:34 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp

Ga zo even luisteren, GJ heb je please wat midi voor me of gaat het niet lukken (mag ook dan ga ik er niet op zitten wachten)

terp ( E-mail ) (URL) · 16-01-’06 22:38 · Reageer op terp

gravatar for terp

Met bonus beat http://www.moundman.com/sounds/psalm130d..

terp ( E-mail ) (URL) · 16-01-’06 23:25 · Reageer op terp

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Het blijkt niet mogelijk vanuit GarageBand (de Apple applicatie waarin ik werk) te exporteren naar midi – tot mijn verrassing, want IMporteren van midi kan wel… Ondertussen heb ik een Java-programma voor OSX gevonden waarmee ik in een compatible formaat midi zou moeten kunnen inspelen. Ik ga het voor je testen! Gert Jan (URL) · 17-01-’06 00:09 · Reageer op Gert Jan

gravatar for terp

ach je, appeltjes, het blijft behelpen ;-)
http://www.moundman.com/sounds/psalm130d..

terp ( E-mail ) (URL) · 17-01-’06 00:17 · Reageer op terp

gravatar for terp

“Daar staat dan weer tegenover dat emailadressen en url’s die u ‘kaal’ invoert straks automagisch klikbaar zijn…” ahum….

terp ( E-mail ) (URL) · 17-01-’06 00:24 · Reageer op terp

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Als je een nette url typt (dus met http:// ervoor) wél ;-)

Je beats zijn lekker strak, maar het is wel even wennen. Ik realiseer me dat je weinig extra’s kan doen zonder sourcefiles – hang on, de harde schijf van m’n iBook waar dat alles op staat gaf gisteravond tijdens kerkenraad de geest. Ik probeer ‘m te herstellen (handig, zo’n firewire slave mode) maar tot nu toe zonder succes. Het lijkt een fysiek probleem, af en toe knijpt de schijf er iel hoge gilletjes uit, alsof hij pijn heeft…

Gert Jan (URL) · 17-01-’06 08:01 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Rineke

Zeker kleine gilletjes uit de diepte…

Rineke · 17-01-’06 10:16 · Reageer op Rineke

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : Het begin klinkt erg hoopgevend. Hatikva erdoorheen! Hoor her en der ook nog andere structuurtjes. Maar: de beat vind ik erg aanwezig en ik twijfel of hij nodig is. Ik zou nog meer eenheid willen in de melodie-lijnen, zoals in het begin van je productie. Realiseer me dat ik een beetje langs de kant sta, omdat ik niet kan laten horen (of: kan maken) wat ik bedoel. De verbrokkeling van eerdere versies lijkt wat opgeheven te worden, maar de spannende eenheid is er nog niet helemaal. Bart Starreveld ( E-mail ) · 17-01-’06 15:42 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for terp
In reactie op : Sterker nog ik heb nog helemaal niks geproduceerd! Afgezien van een paar filters om het geheel wat dicht te meren en softer te maken en af te komen van wat mond geluiden is er niets gebeurd. En ja het ritme dan. Als GJ klaar is met recoveren (van z’n iBook-schijf) heb ik wat meer materiaal om mee te spelen. Zet je maar vast schrap dat ritme zal nog overtuigender worden ben ik bang ;-) terp ( E-mail ) (URL) · 17-01-’06 16:40 · Reageer op terp

gravatar for Bart Starreveld
In reactie op : De final vind ik inderdaad goed – ik bedoel: als ik hem hoor, word ik van meet af in muziek en tekst meegenomen. Op geen enkel punt kom ik in de verleiding om af te haken. De kleur van de muziek vind ik passen bij het genre van de tekst. Het lied is zo inderdaad nieuw voor mij, prettig om naar te luisteren en waarschijnlijk ook wel om te zingen. Hatikva werkt speels, alsof er ineens een raam opengedaan wordt en er frisse wind binnenkomt. Proficiat! Bart Starreveld ( E-mail ) · 17-01-’06 19:03 · Reageer op Bart Starreveld

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Inmiddels ettelijke keren de verschillende versies nog eens beluisterd. Met als eindconclusie: de laatste opname heeft mijn voorkeur als ik zou mogen/moeten kiezen. Las trouwens net een artikeltje van ds. H. de Jong in Opbouw dat wel enigszins te maken heeft met waar we het hier over hadden: de werfkracht van de kerk. Hij schrijft o.a.: Voor werfkracht zouden wij als kerken minder naar buiten en meer naar binnen gericht moeten zijn. Niet de vraag: hoe worden we groter, of, bescheidener: hoe stoppen we de leegloop?, maar die andere vraag: hoe worden we heiliger?, zou ons moeten beheersen. Hoe maken we ernst met de aanwezigheid van de heilige God in ons midden? Dit alles n.a.v. Handelingen 5 Mij spreekt het artikeltje aan. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 20-01-’06 13:03 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Zoals je het hier verwoordt is het een valse tegenstelling. Natuurlijk heeft De Jong gelijk als hij de aandacht vestigt op ‘hoe worden we heiliger’. Dat is ook waar veel niet-kerkelijke mensen een goede antenne voor hebben, vaak sterker dan veel kerkmensen: men zoekt echtheid en prikt moeiteloos door facades en schijnheiligheid heen.

Tegelijk staat dat volledig (en dan bedoel ik echt: 100%) los van verouderd taalgebruik en muzikale vormen van honderden jaren geleden. Die taal is niet heilig, alleen verouderd, en het feit dat de kerk al eeuwen dorisch, frygisch, lydisch of mixolydisch zingt maakt deze toonsoorten op geen enkele wijze ‘heiliger’ of geschikter om je geloof in uit te drukken dan welke willekeurige andere toonsoort ook.

De Jong’s visie is niet nieuw, overigens: vele contemplatieve kloosterorden huldigen hetzelfde standpunt en zijn volledig gericht op persoonlijke heiliging en het leven binnen een clausuur. Tegelijk bewijzen vele anderen dat het heel goed mogelijk is om naast je persoonlijke heiliging ook oog te hebben voor de wereld om je heen.

Het ‘je richten op heiliging’ hoeft beslist niet ten koste te gaan van je verstaanbaarheid en relevantie voor mensen buiten de besloten kring van gelijkgestemden – en mag dan ook nooit als een excuus dienen om niet missionair te zijn.

Gert Jan (URL) · 20-01-’06 16:15 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Zo was m’n reactie zeker niet bedoeld… Heb niet eens gedacht aan de muziek of de taal toen ik het schreef. Dacht vooral aan het signaal dat de Jong hiermee, naar mijn gevoel terecht, geeft. Het moet in de kerk weer ergens over gaan! Het vuur van de Heilige Geest moet weer hoog opgestookt worden. Wees heilig, want Ik ben heilig! En daarom hoort alles in de kerkdienst heilige ernst te zijn. Wat écht niet af hoeft te doen aan missionair zijn. En als shopper via radio en televisie kom ik meer en meer tot de ontdekking dat het in veel kerken, ondanks prachtige en fraaie verpakkingen nergens meer over gaat. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 20-01-’06 16:37 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan
gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Voor alle duidelijkheid, en om je nederig te houden :-): dit geldt, wat mij betreft, de kerken uit alle bloedgroepen. Maar als ex-Nederlands Gereformeerde en ex Vrijgemaakte raakt het me het dieptst als ik zuchtend de knop weer eens om moet omdraaien als het een dienst van hen betreft.

Bij de weg: In dezelfde Opbouw van vandaag wordt de Pastor-site, http://www.pastor.nl van harte aanbevolen! En ook de site van Dirk Jan staat erin vermeldt als lezenswaardig.

Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 20-01-’06 17:39 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp
In reactie op : Graag nodig ik je uit in een kerk waar het nog ergens over gaat! terp ( E-mail ) (URL) · 20-01-’06 20:32 · Reageer op terp

gravatar for Gert Jan

Zojuist vond ik het boek-bij-de-cd weer terug. Meteen even gekeken wat Rien zelf zegt over zijn berijming:

Bij de berijming

Roepen uit de diepten – een zin die door berijmers en vrije vertalers kennelijk te duister gevonden wordt. Ze vullen in: ‘uit diepten van ellenden’ of zelfs: ‘HEER, ik zie geen uitweg’. Maar wie leest als een dichter, ontdekt dat die openheid er juist moet staan. ‘Uit de diepten’ kan inderdaad op allerlei ellende en uitzichtloosheid wijzen, iedereen zal er zijn eigen situatie in kunnen herkennen. En dat is ook precies de bedoeling van de dichter. Hij wil de zanger tot de belijdenis voeren dat niet God de schuld is van het kwaad. Het is de mens die slecht is, waartegenover God duidelijk afsteekt als een liefdevolle, vergevende HEER. De slotregel van deze psalm is het antwoord op de eerste regel, het is de kernboodschap van de hele bijbel: de vergeving van de schuld betekent bevrijding uit de diepten.

De berijming is, meer nog dan mijn andere berijmingen, gemaakt met het oog op de zingende gemeente. Dit is bij uitstek een psalm om te zingen: in zijn geheel en zeer geregeld. Omdat deze psalm de kern van het geloof verwoordt. Het is een jubelzang over Gods bevrijdende werk, maar in het volste besef van de gebrokenheid, in de diep ervaren wetenschap dat de verlossing die God voor ogen heeft, nog werkelijkheid zal worden. De psalm banjert nergens met de zevenmijlslaarzen der vrolijkheid over de gebrokenheid heen. Ook wie leeft in gebrokenheid, kan dit zingen. Om overeind te blijven.

Ruud, hebraïcus van dienst, deed een dringend beroep op de berijmer: houd het kort. De psalm komt in het Hebreeuws heel direct en klemmend over. De psalmberijmer en kerklieddichter Willem Barnard (die overigens gruwt bij het idee van psalmen op popmuziek) was enigszins jaloers toen hij hoorde dat wij ook nieuwe melodieën gingen schrijven. Hij vertelde hoeveel moeite zij als ‘Nieuwe Berijmers’ (1968) hadden om de gedichten een beetje netjes in de bestaande Geneefse melodieën te gieten. Juist bij psalm 130 is daardoor veel verloren gegaan in een overvloed aan taal.

Bovendien is die melodie duidelijk uitgezocht op het eerste couplet. Het is een echte klaagmelodie, waardoor de psalm juist de hoopvolle, zelfs verloste toon nooit weet te treffen. Dus heeft de melodie de psalm uit het lood getrokken. Als we oefenden met deze psalm, kregen we regelmatig te horen (ook van predikanten!) dat ze niet wisten dat het zo’n rijke psalm was. De opening, het De profundis, gooide precies de sluier over de psalm die de psalmist er juist vanaf wilde gooien. De gangbare praktijk van versjesknipperij (psalmen worden zelden nog in hun geheel gezongen) deed de rest.

In de huidige berijming staat één regel die mij steeds weer diep ontroert. Omdat hij bijna knullig-onhandig is. Het is de slotzin: ‘Zo doe hij ook aan mij.’ Die zin is van de berijmer zelf. Zijn eigenlijke berijmwerk was gedaan na de regel ‘Hij maakt, op hun gebeden, / gans Israël eens vrij / van ongerechtigheden’. Die slotzin staat er niet. Maar wie zou niet zingen wat de berijmer ons op de lippen legt? Dit is immers ook onze bede: neem ons op in dat verbond met uw volk Israël. Ik heb, met een kleine kunstgreep hetzelfde gedaan, als mijn voorganger. Mijn slotstrofe opent met ‘Israël hoop op de HEER’. Maar aan het eind van het vers is iedereen dat vergeten, en zingt de gemeente elkaar toe: ‘Hij maakt vrij. / Hij maakt jou vrij.’ Taalkundig is het helemaal in orde, slaat ‘jou’ nog steeds terug op Israël. Maar gevoelsmatig gaat het allang over mij, over ons. Want die God die Israël had, daar hopen wij ook op. Een God die ons met de neus op onze eigen zonden drukt, en ons daaruit trekt met een groot gebaar van genade. Wie van genade leeft, leeft vrij.

Nog een opmerking in de rubriek ‘ere wie ere toekomt’. Wij, mijn vrouw, mijn dochter en ik, reden in de auto over de Veluwe naar mijn schoonouders. Tjakkelien reed, mijn dochter kleurde, ik zat te berijmen. Toen we al afdaalden naar de IJssel las ik (zelf-)voldaan aan Tjakkelien het eerste couplet voor, dat eindigde met de regels ‘wil mij horen / HEER, wil mij horen’. Ik verwachte applaus, maar oogstte slechts stilte. Geen goed teken. Ik vroeg wat er mis was. Zij: ‘Dat zég je toch niet, ‘wil mij horen’?’ Ik, in mijn kuif gepikt: ‘Nou, wat zeg je dan?’ Op zo’n toon van: jij verzint echt niks beters. Zij, prompt: ‘Luister toch, HEER, luister toch.’

Gert Jan (URL) · 22-01-’06 14:39 · Reageer op Gert Jan

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Een heel verhaal. Maar ‘t belangrijkste vind ik toch wel dat hij schrijft: dat het uit elke diepte kan zijn… Alleen maar vanwege inzicht in je zondig bestaan vond ik veel te smal. Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 09:59 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Dank voor de uitnodiging. Denk alleen dat de fysieke afstand tussen mij en ‘de kerk waar het nog wel ergens over gaat’ te groot is :-) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 10:02 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp

Dat denk ik niet! tenminste als ik het goed heb heb ik GJ wel eens naar jullie gebracht vanuit zijn werk, toen hij het roze papiertje nog niet had. (is jaren geleden hoor ;-) of zit ik er naast…

terp ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 10:15 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Wij wonen al veertig jaar in ‘t Friesche Haagje :-) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 10:49 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for terp

Juist ;-(

terp ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 10:51 · Reageer op terp

gravatar for Mutti/Ettje
In reactie op : Mijn naam is haas, ik weet van niks :), maar ‘t zal zeker zo zijn, als jij het zegt! :) Mutti/Ettje ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 17:16 · Reageer op Mutti/Ettje

gravatar for Gert Jan
In reactie op : Terp is een meervoudige oud-collega, die me (inderdaad alweer lang geleden…) in een oudjaarsnacht (of was het op kerstavond?) naar Rineke’s ouders in Aalten heeft gebracht. In een gele Opel Kadett, als ik het me goed herinner, met zo’n heftruck-stuurknop aan het stuur als alternatieve stuurbekrachtiging. En hij is ‘meervoudige oud-collega’ omdat we na Steenweg ook bij Sensys en Capcave hebben samengewerkt… Never change a winning team ;-) Gert Jan (URL) · 23-01-’06 17:27 · Reageer op Gert Jan

gravatar for terp
In reactie op : Ik mijn beleving waren het diverse keren (maar ik kan in de war zijn ik bracht ook wel eens een collegatje naar Zelhem) maar zeker ook een keer op kerstavond (donker en koud) De Kadett was licht blauw en reed met drie pitten op gas, later ook een Nissan Florida diesel. Hoe kan het gaan nu werk ik op een steenworp afstand van Aalten… terp ( E-mail ) (URL) · 23-01-’06 20:04 · Reageer op terp

gravatar for <span class='registered'>sergej</span>

Ha Gert Jan,

Ik volg je blog al een tijdje. Leuk! Bedankt voor alle complimenten en aandacht. Je versie van 12 zit er niet eens zo ver naast, qua arrangement. Hoewel je hem wel een puntje of 25 sneller moet denken. En met een pittige pianostamp als basis.
Enfin, nog even geduld. De masters zijn al een maandje klaar maar we wachten tot eind februari om de CD op een gunstig moment te lanceren: vlak voor de Boekenweek 2006. Thema: Boem Paukeslag – muziek dus. We gaan ook weer het land in, dit keer met een heuse tour. We beginnen in het weekend van 17/18 maart, en het slotconcert (in Tivoli, Utrecht) is waarschijnlijk op 6 mei. We mikken op 8 optredens door het hele land. Be there – en als je er dan toch bent, schroom dan niet me even aan te spreken! Lijkt me leuk. Hoewel ik naar alle waarschijnlijkheid je de oren van het hoofd zal ratelen over hoe fantastisch ons project is, en CD2, etcetera. Dat moet je me dan maar alvast vergeven…
Nog verdere dingen die ik alvast kan verklappen? Ja – dat deze CD al minder voorzichtig is dan de eerste. Wat funkyer, bij tijd en wijle. En dat 150 (Alle eer aan God) wat mij betreft een radiohit mag worden – die is moddervet. Maar goed, je merkt het wel.
Keep up the good work. Groetjes ook aan Joelle.
Cheers * sergej

sergej · 27-01-’06 18:34 · Reageer op sergej



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!