Youth for Christ Utrecht - een afscheid, maar toch ook niet

Woensdag 01 November 2006 om 20:23

Gisteravond zette ik de auto stil bij Marokkaans restaurant Darkoum na een twee uur durende rit van Amsterdam naar Utrecht, door gure regen en harde windvlagen.

Terwijl Rineke doorreed naar huis schoof ik aan bij (v.l.n.r.) Bastiaan, Ageeth, Sarina, Henk en Alex om het officiële afzwaaien van het bestuur van Youth for Christ Utrecht te vieren.

Toen ik eind 2003 via Wim van Galen betrokken raakte bij het werk van Youth for Christ in Utrecht was er net een frisse start gemaakt met een nieuwe activiteit voor een nieuwe doelgroep. Zestig jaar geleden was het werk van in Nederland hier in Utrecht begonnen, maar in plaats van een koffiebar te organiseren voor jonge christenen gingen ze nu sporten met allochtone jongeren in de Utrechtse achterstandswijk Kanaleneiland. Een nieuwe jongerenwerker was aangesteld, maar de financiering was nog een uitdaging; weinig geld van de kerken, geen cent subsidie.

Als adviseur hielp ik het bestuur bij het opnieuw definiëren van haar missie:

Jongeren tussen de 10 en 20 jaar in Utrecht helpen een gezond leven op te bouwen in emotioneel, sociaal, economisch, lichamelijk en geestelijk opzicht, gedreven door liefde voor onze naaste, waarin Jezus als ons voorbeeld en als onze kracht centraal staat.

Jezus leert ons onze naaste lief te hebben als onszelf en dit in daden om te zetten. We willen dit vormgeven door daadwerkelijke liefde te tonen aan jongeren in Utrecht en hen te helpen op allerlei gebieden waarmee ze worstelen.

In september 2004 trad ik als voorzitter toe tot het bestuur, in de optimistische verwachting een à twee avonden per maand te zullen investeren.

Maar het werk werd veel rijker gezegend door onze goede God. Hij had grote plannen. Tientallen jongeren voelden zich thuis bij de activiteiten die we ontwikkelden, al snel moest Bastiaan meer uren gaan werken en weer wat later moest er een jongerenwerker bij. Twee tot vier dagen per maand per bestuurslid ging erin zitten, maar ook dat was niet genoeg...

Een half jaar geleden moesten we als bestuur constateren dat een organisatievorm van betaalde stafwerkers en een bestuur van vrijwilligers niet meer paste bij de groei van de organisatie. Alex, Bastiaan, Albert-Frans en de andere vrijwilligers gingen met volle kracht vooruit, de ontwikkelingen gingen te snel, eigenlijk was er dagelijkse aandacht nodig. En dat probleem zou in de nabije toekomst alleen maar groter worden... Tijd om dit mooie werk uit handen te geven aan een organisatie die het groeitempo kan bijbenen.

Voor mij als relatieve nieuwkomer, een zij-instromer vanuit mijn bestuurlijke ervaring, speelden vooral rationele en organisatiekundige argumenten een rol bij die beslissing. Maar voor de oudgedienden onder de bestuursleden (zoals Ageeth, die Youth for Christ Utrecht jaren geleden praktisch in haar eentje door een dood punt heeft geleid) kwam daar een diepe emotionele betrokkenheid bij. Ik heb diep respect voor de manier waarop Ageeth, Annemieke (die voor Athletes in Action in Griekenland zit en er daarom niet bij kon zijn) en Sarina met grote zorgvuldigheid hebben afgewogen hoe de belangen van YfC Utrecht en de doelgroepjongeren het best konden worden gediend, en daarbij hun persoonlijke gevoelens ondergeschikt hebben gemaakt.

Gelukkig vonden we Youth for Christ Nederland bereid de vlag van ons over te nemen. Het bestuur trad af maar zal straks zitting nemen in een Raad van Advies, om de binding met de plaatselijke kerken te waarborgen en om te zorgen dat de kennis en ervaring die is opgebouwd niet verloren gaat. De oude teamleider, Alex, is full time regiocoördinator geworden en een nieuwe teamleider, Kees de Bree, is begonnen. Tijdens die bestuurlijke verbouwing is het werk onverminderd doorgegaan en het groeit steeds harder: in 2007 staan vijf part-time jongerenwerkers, een teamleider en 30 vrijwilligers klaar om in vijf verschillende projecten door de hele stad Utrecht aan de slag te gaan. De begroting loopt tegen de twee ton, die grotendeels uit subsidies komt (want de kerken lopen helaas nog steeds niet echt warm voor allochtone jongeren), en de activiteiten worden druk bezocht door de doelgroep.

Gisteravond hebben we al die goede ontwikkelingen gevierd met een heerlijk etentje. Terwijl op de achtergrond PSV de vloer aanveegde met een Turkse club zaten we gezellig in een nis van Marokkaanse traditionele gerechten te smullen. Een prima avond.

Naar de voorpagina | E-mail GJ | Eén reactie
Gebruikte Tags: , ,

Reisgenoten

gravatar for terp

Had er bijna gewerkt als systeembeheerder, het mocht niet zo zijn…(als je Emert ooit spreekt doe m’n de groeten)

terp ( E-mail ) · 01-11-’06 23:35 · Reageer op terp



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.

Gebruikte Tags: , ,

Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!