We'll Meet Again - praatje bij het plaatje

Zondag 21 Juni 2020 om 12:28

We'll Meet Again is zo'n lied dat een volstrekte plaats- en tijdgebondenheid moeiteloos combineert met een universele tijdloosheid. Het resoneert bij iedereen die afscheid moet nemen, in de hoop op een weerzien - ooit, waar dan ook. In Nederland sluiten we elk jaar het bevrijdingsdagconcert af met dit lied, en in Engeland stonden er vorige maand door de hernieuwde populariteit vanwege de pandemie maar liefst twee uitvoeringen tegelijk in de Top 50. Tegelijk is het onlosmakelijk verbonden met 1939, het jaar waarin het werd geschreven door de Britse songwriters Ross Parker en Hughie Charles.

Eerst en vooral omdat het lied en de uitvoering van The Forces' Sweetheart Vera Lynn, een gevoelige snaar raakte bij zowel de soldaten die naar het front vertrokken als hun achterblijvende familie en vrienden, en daardoor in korte tijd mateloos populair werd. Maar ook door het instrument waarmee Arthur Young Vera Lynn begeleide op het singeltje, de Novachord.

De Novachord was datzelfde jaar op de markt gekomen. Het was de eerste polyfone (=meerstemmige) synthesizer, gemaakt door Hammond - jawel, die van het orgel, maar dit was nu net de eerste synthesizer die niet probeerde een orgel na te bootsen. Het instrument was gepresenteerd tijdens de World's Fair in New York, een show die nog bol stond van optimisme over de toekomst onder het motto 'Dawn of a New Day'. Nog geen drie jaar later moest de productie van de Novachord worden gestaakt, omdat de benodigde onderdelen (ondermeer 163 buizen en meer dan 1000 condensatoren) door de toegenomen vraag vanuit de oorlogsindustrie niet meer beschikbaar waren voor civiele toepassingen, en na de oorlog was de markt zo ingestort dat Hammond geen poging deed de productie weer aan te slingeren. De opname die Vera Lynn beroemd maakte had dus niet eerder dan 1939, maar ook niet veel later kunnen plaatsvinden...

Fast forward naar 2020 en mede dankzij het subtractieve synthesemodel dat de Novachord als eerste toepaste, kan ik nu mijn moderne digitale piano laten klinken als een oude kroegtijger, en je met een kwastje beroerde hi-hats voorschotelen die niet in mijn studiootje staan. De uku-bass is dan wel weer helemaal authentiek, net als de 12-snarige gitaar en de stemmen - all the way tot en met het 12-stemmig polyfone koortje (voor de liefhebbers: een undectet) waarmee ik u uitzwaai ;-)

Gert Jan Kole · We'll Meet Again

Hiervoor: "Nada Te Turbe - praatje bij het plaatje" | Hierna: "Wie - praatje bij het plaatje" | Naar de voorpagina | E-mail Gert Jan

Reisgenoten

gravatar for Els Kronenburg

Mooi, dank.

Els Kronenburg · 27-06-’20 00:41 · Reageer op Els Kronenburg



Verder lezen?

Klik op een van onderstaande 'tags' (indien aanwezig) om snel andere artikelen over dat onderwerp op KolesQueeste te vinden.


Gebruik de interne zoekmachine om KolesQueeste te doorzoeken:


Gebruik Google om KolesQueeste of de rest van het Internet te doorzoeken:

Reageer

Word even een reisgenoot en geef uw reactie:

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Geautomatiseerde spam is een plaag, beantwoord daarom deze simpele vraag.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

P.S. Wil je een eigen plaatje naast je reactie? Registreer je emailadres dan op Gravatar.com!